● Siertuin
Toen ik net student-af was en ik in een klein appartementje in de Indische buurt woonde, pakte ik het tuinieren weer op. Bij mijn huisje hoorde een ministukje verwaarloosde, gezamenlijke tuin. Ik besloot erin te gaan rommelen en kreeg tot mijn verbazing veel complimenten…. “Sinds jij hier woont is het hier zo mooi geworden”. Dat gaf moed.
Ik maakte nog een tussenstap in een kleine stadstuin en daarna kwam deze mooie grote tuin. Toen wij hier gingen wonen had ik niets met de staat of inrichting van de tuin. Ik vond het te strak en miste bloeiende planten en bomen. Hij moest op de schop: het zwembad en een gigantisch prieel eruit. Planten, bomen en beesten (insecten, vogels, bijen en kippen) erin. En achterin de tuin een overkapping met een groen dak. Later heb ik nog een kleine moestuin aangelegd in de voortuin. (Een aanrader voor ieder die graag een kletspraatje maakt met buurtgenoten.)
De tuin is inmiddels wel zo ongeveer wat hij naar mijn idee moet zijn. Toch ben ik met regelmaat weer van alles aan het veranderen. Daarom is het ook de plek waar ik het liefste ben; de plek waar je dingen kunt uitproberen en fouten kan maken, waar je kunt kiezen uit een flinke klus of een rustig taakje en een plek waar je niet om de seizoenen heen kan.
Ik probeer de balans te zoeken tussen de natuur zijn gang te laten gaan en dierbare planten in leven houden. Dit geeft een niet te strakke tuin met een aantal mooie of bijzondere planten en bomen als resultaat. Veel plezier met het bewonderen ervan.